Het levert ons een beeld op van een voortdurend veranderende wereld waar we continu met uitdagingen worden geconfronteerd, die niet te vergelijken zijn met die in de achter ons liggende geschiedenis. Alle middelen en mogelijkheden die worden ingezet, leiden niet tot de verwachte resultaten en steeds vaker tot escalatie. Maar hoe  kunnen we dit bewustwordingsproces ten volste benutten? De meesten begrijpen nog niet goed of helemaal niet hoe al deze gebeurtenissen zoveel leed in ons kunnen aanraken. Hoe kunnen we in deze versnelling van “bewust worden” meegroeien en er niet aan ten onder gaan?

 

Elke ervaring, hoe uniek deze ook mag zijn, is een herhaling van bepaalde combinaties van patronen. Door vallen en opstaan heb je bijvoorbeeld geleerd om op je benen te staan. Je hebt geleerd één voet voor de ander te plaatsen en daarna te lopen. Als je nu van punt A naar B loopt dan ervaar je dat als vanzelfsprekend. Je doet het onbewust. In ons leven hebben we geleerd vanzelfsprekend dingen te doen, zonder bewust te zijn van hetgeen er werkelijk in het moment gebeurt. Zo bepalen we ons doel en handelen we vanuit aangeleerde patronen om dat doel te bereiken. Ook als we tegenslagen ervaren herhalen we onderbewust aangeleerde patronen van emotionele reacties of responsen.

 

Het zijn deze negatieve vastgeroeste of geconditioneerde patronen die een ieder van ons bij zich draagt die we niet kunnen loslaten, omdat we ons niet bewust zijn van hun bestaan. Tijdens onze kindertijd zijn ze geleidelijk gekopieerd van het gedrag en handelen van vooral onze ouders en van mensen in onze directe omgeving die op ons een indruk hebben achtergelaten. Dergelijke patronen zijn zo diep verankerd in ons systeem, dat zij in ons leven bepalend zijn voor de manier waarop we kijken naar en handelen in de realiteit. Het zijn onze paradigma’s die daarmee ook bepalend zijn hoe we leiding geven, hoe we ons werk inrichten, bezig zijn met onszelf en met elkaar, hoe we denken en kijken naar geld, politiek, materie, gezondheid, onderwijs, religie en ieder ander denkbaar onderwerp. Ze vormen daarmee de feitelijke grondslag voor veel van de uitdagingen waar we vandaag de dag mee worden geconfronteerd, inclusief hoe ons leed wordt aangeraakt door de huidige gebeurtenissen om ons heen.

 

Als we begeleid worden met als doel om zelfbewust onze ervaringen te aanschouwen, komen we als het ware boven onszelf te staan. Dat nieuwe gezichtspunt levert ons van binnenuit nieuwe inzichten en we kunnen stappen zetten op weg naar een nieuwe manier van kijken, denken, handelen. Dat is een proces waarin we inzicht krijgen in onszelf en daardoor ook in anderen. Dit “boven jezelf staan” wordt ook wel metabewustzijn, getuigebewustzijn, right mindfulness, schouwend of zelfbewustzijn genoemd. Door als getuige mee te kijken, hoe je de wereld buiten je ervaart, kun je creatiever denken, je volgens je ware intenties gedragen, autodidactisch leren of leren leren, je zelfhelende vermogen en volledige potentieel aanwenden. Je ziet dan ook hoe je vanuit de dialoog met anderen het getuigebewustzijn continu kunt laten zijn en daarmee het persoonlijke transformatieproces ondersteunt. Centraal hierin staat onze eigen verantwoordelijkheid om tegemoet te komen aan onze innerlijke behoefte aan vrijheid. De getuige zorgt ervoor dat je op individueel niveau wordt aangeraakt en gestimuleerd in het transformeren van het eigen bewustzijn. Dit werkt door in je relaties met anderen waardoor je al communicerend kunt bijdragen aan het doen vergroten van het zelforganiserend, zelfhelend en zelf lerend vermogen in de samenleving.

 

In Nederland is in het afgelopen decennium, in beperkte kring, de basis gelegd voor een toegepaste holistische bewustzijnswetenschap, Applied Consciousness Sciences genaamd. Het vertrekpunt bij deze vorm van holistische wetenschap is dat het door iedereen kan worden beoefend als basis voor persoonlijke en sociale transformatie en het mooie is dat het een ieder de mogelijkheid biedt om de complexiteit van het leven te ervaren vanuit de essentiële eenvoud die er achter schuil gaat; het getuigebewustzijn. Hierdoor kunnen schijnbaar complexe vraagstukken vanuit een heel ander daglicht, vanuit samenhang, worden bekeken waardoor de oplossing al gelijk voorhanden is. Bij Applied Consciousness Sciences staat de individuele mens en hoe deze de samenleving in zichzelf ervaart centraal; het gaat uit van de concrete ervaring, het concreet getuige zijn en waarnemen hoe in het subjectieve de ervaring zich ontvouwt. Hoewel het niet een basis heeft in het academische heeft het wel de potentie om academische ontwikkelingen op het gebied van bewustzijn te verbinden met hoe in de samenleving transformaties in het bewustzijn plaatsvinden. Het biedt een bewustzijnssysteem theorie en praktische instrumenten om deze verbinding in de praktijk te faciliteren.

 

Het primaire doel van Applied Consciousness Sciences is het assisteren bij het verduurzamen van het getuigebewustzijn. ACS ziet het niet als een oefening of techniek, maar als het helpen ontwaken van je meest essentiële natuur. De beoefening van technieken door de lerende, hoe positief deze ook worden ervaren, is een ondersteuning en levert tijdelijke resultaten. Duurzame resultaten kunnen alleen ontstaan door de transformatie vanuit jezelf. Dus zolang je je afhankelijk stelt van wat je van buiten af wordt aangereikt, blijven onderbewuste patronen je aansturen. Je blijft dan vanuit een resultaatgericht denkkader allerlei dingen doen om iets te bereiken. Je moet dan zoveel uren yoga beoefenen, zolang mediteren, zoveel lezen, gezond eten, en dergelijke om diegene te worden die je ambieert te zijn. Maar waarom zou je steeds maar aan jezelf moeten werken als je in essentie al ‘heel’ en de ‘getuige’ bent die alles toestaat te zijn? Vanuit de optiek van Applied Consciousness Sciences wordt elke afhankelijkheid gezien als iets dat je bij je essentie, de getuige, weghaalt. Door identificatie geven we onze vrije wil op en bekrachtigen we steeds de materiële wereld om ons heen. Deze cyclus van afhankelijkheid kunnen we binnen relatief korte tijd doorbreken als we de basis vanuit het getuigebewustzijn verduurzamen. Dit gaat gepaard met enige heftigheid en kwetsbaarheid, maar eindigt in totale vrijheid.