Naar het vorige hoofdstuk: De Wens

We zijn zo vertrouwd met de manier waarop we al vele decennia te werk gaan. We vertrouwen daarbij op de bewezen aanpak en richten ons op de ongewenste problemen. Wat er niet gebeurt, of wat we in ieder geval te weinig zien, is dat er gezocht wordt naar de wezenlijke oorzaak van de problemen waarmee we te maken hebben.

 

Onze samenleving is ontstaan en heeft vorm gekregen vanuit ons bewustzijn en vertaalt zich in ons denken, handelen en doen. We worden geconfronteerd met gedrag/gebeurtenissen in de samenleving die we bestempelen als ongewenst, omdat het niet past bij onze perceptie van de werkelijkheid. We gebruiken woorden als 'problemen', we praten over probleemwijken en we gaan de problemen te lijf in de verwachting dat we die kunnen oplossen en daarmee de wereld creëren zoals die past bij onze perceptie.

 

De problemen staan echter niet op zich, maar maken een wezenlijk onderdeel uit van de samenleving en de oorzaak voor die problemen ligt verborgen in de grondslag van dezelfde samenleving en zijn daarom ook nauw verbonden met ons bewustzijn, ons denken, handelen en doen.

 

De andere manier begint daarom bij niemand anders dan onszelf. We worden uitgedaagd om hand in eigen boezem te steken. Misschien zijn we bang om te zoeken naar de wezenlijke oorzaken omdat die heel diep kunnen liggen. Zo diep dat blijkt dat wij daar ook zelf mee verbonden zijn, dat wij mede de oorzaak zijn. Zo’n andere nieuwe aanpak zal betekenen dat we het oude geleidelijk zullen moet loslaten om ruimte te scheppen voor het nieuwe.

 

Als je kennis wilt maken met een andere visie en geïnteresserd bent in het hele verhaal, nodig ik je uit om een mail te sturen aan: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.

 

Hugo Labout